Wednesday, November 10, 2010

ಸರಯೂ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಡಿಸುತ್ತಾ

ಸರಯೂ ನದಿಯ ಹರಿವ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಕಾಲಾಡಿಸುತ್ತಾ
ಕುಳಿತ ಸೀತಾಪತಿಗೆ ಹೇಮಂತದ ಕುಳಿರ್ಗಾಳಿ
ಮುಂದಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಚಗುಳಿಯಿಡುವದರೊಂದಿಗೆ
ಕಾಲ ಬೆರಳು ಸಂಧಿಯಲ್ಲೂ ಹೊಸದೊಂದು ಪುಳಕವುಂಟಾಯಿತು

ಮಡದಿಯೊಂದಿಗೆ ಹರಿವ ನೀರಲ್ಲೇ ಕಾಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತರೆ
ಅವಧದಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋದಾಗ ಅದೇನು ಸಿಗುವುದೋ
ಜಾನಕಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಹೊಸರುಚಿ ನನಗೆ ಹಿಡಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು
ಸುಮ್ಮನೆ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಸುಳ್ಳನ್ನೇ ನುಂಗುತ್ತೇನೆಂದು

ನುಂಗಿದ ಸುಳ್ಳುಗಳು ಇನ್ಯಾವುದೋ ಯುಗದಲ್ಲಿ
ನ್ಯಾಯವಾಗುವುದು, ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುವುದು
ಜನಕ ಕೊಟ್ಟ ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿಯುವುದು
ಯೋಧನಾದ ನನಗೇನೂ ಅಲ್ಲ ಅಥವಾ
ಎಲ್ಲಾ ಅವಳಿಗಾಗಿಯೇ ಎಂಬಂತೆ

ಅಮ್ಮ ಕೂಡ ಜಗಲಿಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದಳೇ ಅಥವಾ ಒಳಗಿದ್ದಳೇ
ನಾನು ಬರುವಾಗ
ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲಿದ್ದ
ಇದೇ ಸರಯೂ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನವರೊಂದಿಗೆ
ನೀರಿಗಿಳಿದಿದ್ದನೇ

ಅವರಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಯುಗಪುರುಷ ನಾನು
ಪುರುಷೋತ್ತಮ
ಅಮ್ಮ ನನ್ನನ್ನು ಹೆತ್ತ ಬೇನೆಯಲ್ಲೂ ಸುಖದ ಕಣ್ಣೀರಿಳಿಸಿದಾಗ
ಅವರೆಲ್ಲಿದ್ದರು, ನಾನೆಲ್ಲಿದ್ದೇನೆಂದು
ಗಜ ಗಜ ನೆಲವನ್ನು ಅಳೆದು
ಒಂದು ದಿನ ಹಂಚಲಾಗುವುದೆಂದು

ಸರಯೂ ನದಿಯೇ ಹಾಗೆ
ನೀರೊಳಗೆ ಕಾಲಿರಿಸಿದರೆ ನೆನಪುಗಳು
ಯುಗದಾಚೆಯೂ ಹರಿದು
ಸಾಗರದ ತೆರೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ.

2 comments:

  1. ಬಾನಾಡಿ,
    A very wonderful poem.

    ReplyDelete
  2. ತುಂಬಾ ಸುಂದರ ಕವನ :) ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.

    ReplyDelete