Saturday, December 8, 2007

ಪುಸ್ತಕದೊಳಗಿನ ಅಕ್ಷರಗಳು

ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಪುಸ್ತಕ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದು ಬರೇ ಪುಸ್ತಕವಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೇ ಥಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಲು ಫೋನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಜತೆಗಿನ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಆ ಪುಸ್ತಕ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ನನಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸುವುದು ನಿನ್ನೊಡನೆ ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆರೆದಿಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಖಾಸಗಿ ಅಂಚೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದರೂ ಅದರೊಳಗಿನ ಪುಟಗಳು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಮುಳಿಹುಲ್ಲಿನ ಗುಡ್ಡದ ಕಪ್ಪು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಎದುರಿನ ಗುಡ್ಡದಾಚೆಗಿರುವ ಅರಬ್ಬೀ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇಳಿಯುವ ಕೆಂಪು ಸೂರ್ಯ ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯ ಗುಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿದ ಪ್ರತಿಫಲನದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಕೊಟ್ಟ ಕ್ಷಣಗಳು ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಎಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಮುಂಬಯಿಗೋ ಗೋವಾಕ್ಕೋ ಮದ್ರಾಸಿಗೋ ಹೋಗೋಣವೆಂದು ಹೊರಟ ನಾನು ಸೀದಾ ಸೋಮೇಸ್ವರದ ಕಡಲಕರೆಯ ಬಂಡೆಮೇಲೆ ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅದೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡ ನಾನು ಬರೆದ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಮತ್ತೆ ಎಷ್ಟೋ ದಿನಗಳು ನನಗೆ ಅರಬ್ಬಿ ಸಮುದ್ರವೇ ನನ್ನ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಬರುವ ಒಂದೊಂದು ತೆರೆಯು ನನ್ನನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿತ್ತು. ಆ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ರೂಪ ಕೊಡಲು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಆ ಪುಸ್ತಕ. ಸಮುದ್ರದ ಏರಿಳಿತಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು ಬದುಕಿನ ಪಾಠ ಹೇಳಿದ್ದವು.



ನನ್ನ ಈ ಚಿಕ್ಕ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನನ್ನ ಅಂತರಾಳದ ಒಂದಂಗವೆಂದೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಅದರೊಳಗಿನ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಅರಿತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಆ ಪುಸ್ತಕ ನಿನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದೆ. ನೀನು ಆ ಅರ್ಥಗಳಿಗೆ ಶಬ್ದವಾಗಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನಿಂದ ಆ ಪುಸ್ತಕ ಬಂದೊಡನೆ ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕೈಯ ಬೆರಳುಗಳೆಡೆಯ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳ ವಾಸನೆಯಿತ್ತು. ಆ ಕಂಪಿಗೆ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಓಡಿ ಬಂದೆ ಎನಿಸಿತು. ಈಚಲ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಗೇರು ಮರದಲ್ಲಿ ಮರಕೋತಿ ಆಡಿದ್ದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಒಣಹುಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿಕೊಟ್ಟು ಚಳಿಕಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಆದ ಗಾಯದ ನೆನಪಲ್ಲಿ ನೀನು ನನಗಿಟ್ಟ ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು ಕೂಡ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.

ನನಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಸಿಕ್ಕಿದೊಡನೆ ಅದರಲ್ಲಿ ನಾನು ಬರೆದಿಟ್ಟ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೆದಕುವಾಗೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಜತೆಗಿದ್ದುದು ನೀನು. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು, ಹೇಳದೇ ಇದ್ದುದ್ದನ್ನು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೀನು ಕೇಳಿದಾಗ ಹೇಳಿದನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾನು ನೆನಪಿಸಿದೆ. ಆ ಸಂಜೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಲೆಂದು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನನಗೆ ನಿನ್ನಮ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ದೋಸೆಯ ನೆನಪು.

ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪುಸ್ತಕದ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಲು ನೋಡುತ್ತೇನೆ. ಅಕ್ಷರಗಳು ಅಳಿಯವು. ಅವುಗಳು ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು. ಇಂದಲ್ಲ. ನಾಳೆ.

ನನಗೇನು ಗೊತ್ತು. ನಿನಗೇನು ಗೊತ್ತು. ಹೊಸತು ಹಳತಾಗಿದೆ. ಹಳತು ಮತ್ತೆ ಹೊಸತಾಗಿದೆ. ಉರುಳಿದ ಎಲೆಗಳಿಗೆ
ಜೀವ ಕೊಟ್ಟು ಹಸಿರನ್ನು ಕಾಣಬೇಕಿದೆ.
ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮೊಲಗಳು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಎದ್ದೊಡನೆ ಹೊಲದಾಚೆ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಿದೆ. ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ.
ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ

1 comment: