Sunday, September 23, 2007

ಅನಾಮಿಕರು

ಇಲ್ಲಿಲ್ಲದವರೂ ಎಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಇಂಟರ್‍ನೆಟ್‍ನಲ್ಲಿ! ಇಂದಿನವರು ಏನೂ ಬೇಕಾದರೂ ಮೊದಲೊಮ್ಮೆ ಗೂಗಲ್ ಮಾಡಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಏನೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಇರಲಿ, ಏನನ್ನೂ ಹುಡುಕ ಬೇಕೆಂದುಕೊಳ್ಳಿ ಮೊದಲೊಮ್ಮೆ ಗೋಗಲ್ ಮಾಡಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತೇವೆ. ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲೆಯ ಪ್ರವೇಶವಿರಬಹುದು, ಬೆಳಿಗೆದ್ದು ಹಲ್ಲುಜ್ಜಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಪೇಸ್ಟ್ ಆಗಿರಬಹುದು, ಕಳೆದು ಹೋದ ಗೆಳೆಯ/ಗೆಳತಿಯರಿರ ಬಹುದು. ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಯಾವುದೊ ಶಬ್ದ, ವಸ್ತು, ವಿಷಯವಿರಲಿ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಅದನ್ನು ಗೂಗಲ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿಯೇ ಆಗಬೇಕು. ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ್ದು ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದರೆ ನಮಗೇ ಕುತೂಹಲವಾಗಬಹುದು ಎಂಬಂತಿದೆ.

ಈ ಗೂಗಲ್ ಇಲ್ಲದ ಲೋಕವನ್ನು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದ್ದ ನಾವು ಗೂಗಲ್ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ರೂಢಿಯಾಗಿಸಿದವರು ಕನ್ನಡಕವಿಲ್ಲದೆ ಪಡುವ ಚಡಪಡಿಕೆಯಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಬಾಸ್ ಕೆಲಸ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮೊದಲು ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲಿ ಆ ಕುರಿತು ಏನಿದೆಯೆಂದು ನೋಡು. ಹೆಂಡತಿ ಅಥವಾ ಗಂಡ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದರೆ ಅದರ ಕುರಿತು ಗೂಗಲ್‍ನಲ್ಲಿ ನೋಡು. ಮಕ್ಕಳಿಗಂತೂ ಈ ಗೂಗಲ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಪ್ರಪಂಚವೆ ಇಲ್ಲ.

ಮೊನ್ನೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕೂತು ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಗೂಗಲ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿದೆವು. ನಮ್ಮ ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ಎಷ್ಟಿವೆ ಎಂದು ಮೊದಲು ನೋಡಿದೆವು. ಹಾಗೆ ನೋಡುವುದು ಕೆಲವರಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸ. ಅದರಿಂದ ಅವರ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಗೋಗಲ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದೆಲ್ಲೋ ಅಸಂಬದ್ಧ ಸೈಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂತಾದರೋ ನಿಮ್ಮ ಮಂಡೆ ಮತ್ತೂ ಬಿಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ನನ್ನೊಬ್ಬ ಹಳೆಯ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ನಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆತನ ವಿಳಾಸವಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳಾಗಿರಬಹುದು ನಮ್ಮ ಸಂಪರ್ಕವಿಲ್ಲದೆ. ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಹಾಕಿ ಹುಡುಕಿದೆ. ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸಿಗಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವನ್ ಹೆಸರಿನ ಇನ್ನೆಷ್ಟೋ ಮಂದಿ ಸಿಕ್ಕಿದರು. ಕೊನೊಗೊಂದು ಕಡೆ ಅವನ ಪೂರ್ತಿ ಸಿ.ವಿ. ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಅವನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಏನೆಲ್ಲ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದ, ಇತ್ಯಾದಿ ಬರೆದು ಇನ್ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಆನ್‍ಲೈನ್ ಆಗಿ ಕಳಿಸಿದ್ದ. ಆತನನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಹೊರಟರೆ ಆತ ಹೊಸ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿ ಇತ್ತೀಚಿನವರಿಗೂ ಕಾಣದಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ನಮ್ಮ ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರ ಕ್ಷೇಮ ಸಮಾಚಾರ ಕೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅವರನ್ನು ಗೂಗಲ್ ಮಾಡಿ. ಇಂಟರ್‍ನೆಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದರೆ ನಿಮಗೆ ಅವರ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನೂ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು. ಕೆಲವರ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಸೂಚಿಯು ಸಿಗಬಹುದು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದರೂ ನಮಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ನಿರಾಳವಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಪದರಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡಲು ಸಮಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ನಾವೆಲ್ಲ ಇಂಟರ್‍‍ನೆಟ್‍ನಲ್ಲಿ ಇನ್ಯಾರನ್ನೋ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.

ಈ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದಂದಿನಿಂದ ನಾನು ಕೆಲವು ದಿನ ಹೊಸ ಹೆಂಡತಿಯ ಜತೆ ನಡೆಯುವಂತೆ ಆಗಾಗ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದುದ್ದನು ಕಕ್ಕಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಹೆಂಡತಿ ಹಳತಾದಂತೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಕೂಡ ಹಳತಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಬರೆಯಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ಕಟತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತೊ ಅಂತನಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಮಲಗಲು ಹಾಗೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆಫೀಸಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಬಿಜಿಯಾಗಿಡಲು ಇದೊಂದು ಮಾಧ್ಯಮ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ.

ನಂತರ ನೋಡಿ ಇದನ್ನು ಎಷ್ಟು ಜನ ನೋಡಿದರು ಎಂದು ಲೆಕ್ಕ ವಿಡಲು ಒಂದು ಕಿಂಡಿಯನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲ ಬ್ಲಾಗ್ ಇರುವುದು ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೇ ಇರಲು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಅಹಂ ಅನ್ನು ತಣಿಸುವುದೆಂದರೆ ನಮಗೆ ನಾವು ಮಾಡುವ ಒಂದು ತರದ ಅಪರಾಧ.


ಇಂಟರ್‍ನೆಟ್‍ನಾಚೆಯು ಅದೇನೋ ಇದೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆನೇ ಮುಂದೆ ಬರೆಯಬೇಕಿದ್ದೇನೆ.
(ಈ ಟಿಪ್ಪಣಿ ನನ್ನ ನೆನಪಿಗೆ)

ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ

No comments:

Post a Comment