Thursday, May 31, 2007

ಗೇರುಮರದ ಕೆಳಗೆ

ಆಕೆ ಬಡ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬದ ಹುಡುಗಿ. ತರುಣಿ. ವಯಸ್ಸೆಷ್ಟೆಂದು ನನಗೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ, ದಲಿತರ, ಶೂದ್ರರ, ಗಾಣಿಗರ, ಕುಂಬಾರರ ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್‌ರ ಮನೆಗಳ ನಡುವೆ ಅದೊಂದೇ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬ ಅಲ್ಲಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮೂರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು. ನಾಲ್ಕು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು. ಆಕೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯವಳಿರಬೇಕು. ಆಕೆಯ ಅಪ್ಪನ ಮೊದಲ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಗ ಮತ್ತು ಸೊಸೆ ಅವರ ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡಾ ಅವರ ಜತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಕಿಟ್ಟಣ್ಣ ಭಟ್ಟರ ತೋಟದ ಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗುಡ್ಡದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆ. ಮುಳಿಹುಳ್ಳಿನ ಮಾಡು. ಮನೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಮನೆ ಮುಂದೆ ಒಂದು ತೆಂಗಿನ ಮರ ಇದ್ದ ನೆನಪು. ತೆಂಗಿನ ಮರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಬಾವಿ. ಅದೆಷ್ಟು ಆಳವಿತ್ತೆಂದರೆ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಕೆಳಗೆ ತಳ ಕಾಣುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಂತು ನೀರೇ ಇರುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನೀರಿಗಾಗಿ ಅವರು ಭಟ್ಟರ ತೋಟದಾಚೆಯ ತೋಡಿನ ಕಟ್ಟದಿಂದ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಕೆರೆಯಿಂದ ನೀರು ತರಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಉಬ್ಬಸ. ಅವಳ ತಮ್ಮನೊಬ್ಬನಿಗೂ ಆ ಉಬ್ಬಸ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. ತೋಟದಾಚೆಯ ಕೆರೆಯಿಂದ ನೀರು ತರಬೇಕಾದರೆ ವಾಮಾಸು ಬರುವಾಗ ಕನಿಷ್ಟ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿ ಬರಬೇಕಿತ್ತು. ಕೊಡದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ನೀರನ್ನು ಉಬ್ಬಸದಿಂದ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ದುಃಖವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು, ಅವಳ ತಂಗಿ, ಅವಳ ಅಣ್ಣನ ಹೆಂಡತಿ ಬೀಡಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೀಡಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಟ್ಟುವುದು. ಅದನ್ನು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಎರಡು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿರ ಬೀಡಿ ಬ್ರಾಂಚಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹೊಗೆಸೊಪ್ಪು ಮತ್ತು ಬೀಡಿ ಎಲೆ ತರಬೇಕಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಿಸರದ ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಬೀಡಿ ಬ್ರಾಂಚಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಪುರುಸೊತ್ತನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಬೀಡಿ ಬ್ರಾಂಚ್ ಇರುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಂಗಡಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೋಟೇಲು, ಒಂದು ಸಲೂನ್, ಚಿನ್ನದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಗಳಿದ್ದವು. ದೊಡ್ಡ ಅಂಗಡಿಯವನ ಮನೆಯೂ ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಒಬ್ಬ ಯುವಕನೂ ಇದ್ದ. ಆ ಅಂಗಡಿಯವನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೂರು ಹಸುಗಳಿದ್ದವು. ಆ ಯುವಕನೂ ಬಹಳ ಚುರುಕಿನವ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಆತ್ಮೀಯ. ಬೀಡಿಯ ಬ್ರಾಂಚ್‌ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಜತೆ ಅವನಿಗೆ ಸಲುಗೆಯಾಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ಯೌವನದ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಈಜಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಪ್ರೇಮಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಣಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಮಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದು ನಾವು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಗುಡ್ಡದ ಗೇರು ಬೀಜದ ಮರವೊಂದರ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಕಂಡಾಗ. ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ನಾವು ಹಳ್ಳಿದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವು. ಅನೀರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡ ಅವರು ಎದ್ದು ಹೋದರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರು ಕಂಡೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಹೋದರು. ಏನೂ ಅರಿಯದ ನಾವು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮೆದುರು ಕಂಡ ಘಟನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಮುಗ್ದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆವು. ಅಯ್ಯೋ ಇವರು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಎಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು. ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಆ ಚಿತ್ರ ಆ ದಾರಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಕಾಮಕೇಳಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆಂದು ನನಗೆ ಅರಿವಾಗ ಬೇಕಾದರೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದೆ.
ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ

No comments:

Post a Comment