Thursday, May 31, 2007

ಗೇರುಮರದ ಕೆಳಗೆ

ಆಕೆ ಬಡ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬದ ಹುಡುಗಿ. ತರುಣಿ. ವಯಸ್ಸೆಷ್ಟೆಂದು ನನಗೆ ಅಂದಾಜು ಮಾಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ, ದಲಿತರ, ಶೂದ್ರರ, ಗಾಣಿಗರ, ಕುಂಬಾರರ ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್‌ರ ಮನೆಗಳ ನಡುವೆ ಅದೊಂದೇ ಮುಸ್ಲಿಂ ಕುಟುಂಬ ಅಲ್ಲಿತ್ತು. ಆಕೆಯ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮೂರು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು. ನಾಲ್ಕು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು. ಆಕೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯವಳಿರಬೇಕು. ಆಕೆಯ ಅಪ್ಪನ ಮೊದಲ ಹೆಂಡತಿಯ ಮಗ ಮತ್ತು ಸೊಸೆ ಅವರ ನಾಲ್ಕು ಮಕ್ಕಳು ಕೂಡಾ ಅವರ ಜತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ಕಿಟ್ಟಣ್ಣ ಭಟ್ಟರ ತೋಟದ ಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಗುಡ್ಡದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆ. ಮುಳಿಹುಳ್ಳಿನ ಮಾಡು. ಮನೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಜಾಗವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಮನೆ ಮುಂದೆ ಒಂದು ತೆಂಗಿನ ಮರ ಇದ್ದ ನೆನಪು. ತೆಂಗಿನ ಮರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಬಾವಿ. ಅದೆಷ್ಟು ಆಳವಿತ್ತೆಂದರೆ ಮೇಲಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಕೆಳಗೆ ತಳ ಕಾಣುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲಿ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಂತು ನೀರೇ ಇರುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನೀರಿಗಾಗಿ ಅವರು ಭಟ್ಟರ ತೋಟದಾಚೆಯ ತೋಡಿನ ಕಟ್ಟದಿಂದ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಕೆರೆಯಿಂದ ನೀರು ತರಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಉಬ್ಬಸ. ಅವಳ ತಮ್ಮನೊಬ್ಬನಿಗೂ ಆ ಉಬ್ಬಸ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. ತೋಟದಾಚೆಯ ಕೆರೆಯಿಂದ ನೀರು ತರಬೇಕಾದರೆ ವಾಮಾಸು ಬರುವಾಗ ಕನಿಷ್ಟ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿ ಬರಬೇಕಿತ್ತು. ಕೊಡದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ನೀರನ್ನು ಉಬ್ಬಸದಿಂದ ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಕಂಡಾಗ ದುಃಖವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವಳು, ಅವಳ ತಂಗಿ, ಅವಳ ಅಣ್ಣನ ಹೆಂಡತಿ ಬೀಡಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರು. ಬೀಡಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಟ್ಟುವುದು. ಅದನ್ನು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಎರಡು ದಿನಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹತ್ತಿರ ಬೀಡಿ ಬ್ರಾಂಚಿಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹೊಗೆಸೊಪ್ಪು ಮತ್ತು ಬೀಡಿ ಎಲೆ ತರಬೇಕಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಿಸರದ ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಬೀಡಿ ಬ್ರಾಂಚಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಪುರುಸೊತ್ತನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಬೀಡಿ ಬ್ರಾಂಚ್ ಇರುವಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಂಗಡಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೋಟೇಲು, ಒಂದು ಸಲೂನ್, ಚಿನ್ನದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವನ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಗಳಿದ್ದವು. ದೊಡ್ಡ ಅಂಗಡಿಯವನ ಮನೆಯೂ ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಒಬ್ಬ ಯುವಕನೂ ಇದ್ದ. ಆ ಅಂಗಡಿಯವನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮೂರು ಹಸುಗಳಿದ್ದವು. ಆ ಯುವಕನೂ ಬಹಳ ಚುರುಕಿನವ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಆತ್ಮೀಯ. ಬೀಡಿಯ ಬ್ರಾಂಚ್‌ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಜತೆ ಅವನಿಗೆ ಸಲುಗೆಯಾಯಿತು. ಇಬ್ಬರೂ ಯೌವನದ ಹೊಳೆಯಲ್ಲಿ ಈಜಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಪ್ರೇಮಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಣಯ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ನಮಗೆ ಅನಿಸಿದ್ದು ನಾವು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಗುಡ್ಡದ ಗೇರು ಬೀಜದ ಮರವೊಂದರ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಕಂಡಾಗ. ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದ ನಾವು ಹಳ್ಳಿದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವು. ಅನೀರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡ ಅವರು ಎದ್ದು ಹೋದರು. ನಮ್ಮನ್ನು ಅವರು ಕಂಡೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಹೋದರು. ಏನೂ ಅರಿಯದ ನಾವು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮೆದುರು ಕಂಡ ಘಟನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಮುಗ್ದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆವು. ಅಯ್ಯೋ ಇವರು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಎಲ್ಲ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು. ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಅವರ ಆ ಚಿತ್ರ ಆ ದಾರಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವರು ಕಾಮಕೇಳಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆಂದು ನನಗೆ ಅರಿವಾಗ ಬೇಕಾದರೆ ನಾನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದೆ.
ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ

Thursday, May 24, 2007

ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತೆ ಓದಬಹುದೇ

ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿಯವರು ನಿಧನಗೊಂಡಾಗ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕ ಜತೆಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಿರುವ ಸಹೃದಯರ ಲೋಕ ಪರಿತಪಿಸಿತು. ಆ ಪರಿತಾಪ ಮತ್ತು ನೋವು ಬಹಳಷ್ಟು ಕನ್ನಡ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಳಲ್ಲಿ, ಅಂಕಣಗಳಲ್ಲಿ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರಹವಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂತು. ತೇಜಸ್ವಿಯವರ 'ಕರ್ವಾಲೋ' ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಅವರು ಜೀವಂತವಿದ್ದಾಗ ಓದಿದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನ ಈಗ ಓದುತ್ತಿರಬಹುದು. ಕೆಲವರು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಿ ಅವರ ನೆನಪನ್ನು ತಂದು ಅವರಿಗೆ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ನೀಡಬಹುದು. ನಾನು ಅವರ ನಿಧನದ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮುಂಚೆ ಅವರೆಲ್ಲಾ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದೆ. ಅವರ ಹುಲಿಯೂರಿನ ಸರಹದ್ದುಗಳು, ಲಿಂಗ ಬಂದ, ತಬರನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಓದಿದ್ದೆ. ಜತೆಗೆ ರುದ್ರಪ್ರಯಾಗದ ಭಯಾನಕ ನರಭಕ್ಷಕನನ್ನು ಓದಲು ತೊಡಗಿದಾಗ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೈ ಬಿಡುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ದೂರದ ರೈಲ್ವೇ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಅವರ ಜುಗಾರಿ ಕ್ರಾಸ್ ಅನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ. ಅವರ ನಿಧನ ಸುದ್ದಿ ನನ್ನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮಿತ್ರರಿಂದ ಎಸ್‌ಎಮ್‌ಎಸ್ ಮೂಲಕ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ನಾನು ಗುಜರಾತ್‌ನ ಮುಂದ್ರಾ ಬಂದರಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಒಣಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ಬಿಸಿಲಿನ ತೀವ್ರತೆ ಎದೆಯೊಳಗೂ ಸೇರಿತ್ತು. ನಾನು ತೇಜಸ್ವಿಯವರ ಕುರಿತು ಬರೆಯಬಾರದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಅವರ ಬಗ್ಗೆನೇ ಬರೆದೆ. ಅದು ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಅಂತಹದ್ದಿರಬೇಕು. ಅವರ ಹತ್ತಿರವಿರದ್ದಿದ್ದರೂ ಅವರ ಪ್ರಭಾವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಗುತ್ತಿದೆ.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ಕನ್ನಡ ಓದಲು ತೊಡಗಿದ್ದೇನೆ. ಅಶೋಕ ಹೆಗಡೆಯವರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಓದಿದೆ. ಕಂಬಾರರ ಶಿಖರ ಸೂರ್ಯ, ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯ ನವರ ಊರು ಕೇರಿಯ ಎರಡೂ ಆವೃತ್ತಿ, ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕಥೆ, ಹಳೆಯ ವಿಶೇಷಾಂಕ, ಶಿವ ಪ್ರಕಾಶರ ಕವನಗಳು, ನಾಟಕ, ಕಾರ್ನಾಡರ ಮದುವೆಯ ಆಲ್ಬಮ್, ನಾಗವೇಣಿಯ ಗಾಂಧಿಬಂದ, ಬರಗೂರರ ಕಥೆಗಳ ಜತೆಗೆ ಶಬರಿ ಕಾದಂಬರಿ, ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಅಗಸನಕಟ್ಟೆ, ಮೊಗಳ್ಳಿ ಗಣೇಶ್ ಅವರ ಕಥೆಗಳು, ಶಾಂತಿನಾಥ ದೇಸಾಯರ ಸಮಗ್ರ ಕಥೆಗಳು, ಮೊಗಳ್ಳಿಯವರ ಕವನಗಳು, ನಾ. ಮೊಗಸಾಲೆಯವರ ಕೆಲವು ಕವನಗಳು, ಅಡಿಗರ ಕವನಗಳು, ನರಸಿಂಹ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಕವನಗಳು (ನೋಡಿ ಶಿಲಾಲತೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಬಾನಾಡಿ ಹಾಡು ಇದೇ ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ), ಅಡಿಗರ ಭೂಮಿಗೀತಕ್ಕೆ ಬರೆದ ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ಮುನ್ನುಡಿ ಅದೆಷ್ಟು ಮನಪ್ರಚೋದಕ! ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಓದುವಂತಹ ಸಾಹಿತ್ಯವಿದೆ. ಸಹೃದಯರೂ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕಳಪೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಮೌಲಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತೆ ಬರಲಿ. ಜಯಂತ ಕಾಯ್ಕಿಣಿಯವರ ಚಾರ್‌ಮಿನಾರ್ ಕಥೆ ಓದಿದ ನಾನು ಭೂಲೋಕವನ್ನೇ ಮರೆತು ನಶಭರಿತನಂತಾಗಿದ್ದೆ. ಬರಗೂರರ 'ಜನಪದ' ಕಥೆ ಓದಿ ನಾನು ಅದೊಂದು ನಾಟಕ ಮಾಡಲು ಉತ್ತಮವಾದ ಪ್ಲಾಟ್ ಇರುವ ಕಥೆಯೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ ಅದನ್ನು ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಕಥೆಗೆ ಸರಿಯಾದ ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಶೋಕ ಹೆಗಡೆಯವರ ಅಶ್ವಮೇಧದ ಕುರಿತು ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು ಹೊರಟ ನಾನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೋದೆ. ಮುಂದಿನ ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವೆ ಎಂಬ ಆಸೆ. ಗೆಳತಿಯರ, ಹವ್ಯಾಸದ ನಡುವೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಗಂಭೀರ ಚಟುವಟಿಕೆಯೂ ಈ ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಗಲೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದೆ. ಬ್ಲಾಗಿಸಲು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವೆ - ಕಾಮ.
ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ

Saturday, May 19, 2007

ಸಂಬಂಧಗಳ ಸ್ವ-ರೂಪ

ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಬರೆಯಬೇಕಂತೆ. ಅವಳೇನೂ ನನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಅವಳು ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ "ಸಕತ್ ರಿಚ್". ಅಮ್ಮನಾದರೋ ನಗರದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೈದ್ಯೆಯೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಗೊಂಡವಳು. ಅಪ್ಪ ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲ ಮಗ್ನ. ಅವಳೂ ಕೂಡ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯಮಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಹಳ ಅನ್ಯೋನ್ಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವಳು ಒಂದು ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅವನು ಇನ್ನೊಂದು ನಗರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋದರೆ ಅವಳಿಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ ತನ್ನಿಂದ ತಾನಾಗಿ ಬಂದಿರುತ್ತದೆ. ಆತ ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿನ ಯಾವುದೋ ರೆಸ್ಟಾರೆಂಟ್‍ಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಜಂಬದ ಕೋಳಿ ಅವಳು. ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ: ನೋಡು, ನನ್ನ ಗಂಡ ಊರಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವಳ ಸಹಕರ್ಮಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಕಿಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಅವಳು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಜಗಳ ಆಡುವವಳು. ಜಗಳ ಅವಳ ಬದುಕಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ ಅನ್ನುವಂತೆ ಅವಳು ಜಗಳವಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಜಗಳ ಅವಳ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆಲ್ಲಾ ಸದಾ ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯ. ಅವಳು ಜಗಳ ಆಡದಿದ್ದರೆ ಅದು ಸುದ್ದಿ. ಒಂದು ಸಲ ನನ್ನ ಜತೆಯೂ ಎಲ್ಲರೆದುರು ಜಗಳವಾಡಿದಳು. ನನ್ನ ಉಳಿದ ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟರು. ಮತ್ತೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೊಂದಿದರು. ನಾಯಿ ಬಾಲ ಎಂದು ನೇರವಾಗದಲ್ಲ. ಅವಳ ಜಗಳ, ಅವಳ ಅಹಂಭಾವ, ಅವಳ ಜೀವನ ಶೈಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಾನಸಿಕ ತಜ್ಞನಿಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿಷಯವಾಗಬಲ್ಲುದು. ಅವಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿದವರು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯೆನ್ನಬೇಕು. ಅವಳ ಗಂಡ ಅವಳ ಜತೆ ಹೇಗೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅವನೂ ಅವನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚಾಣಾಕ್ಷ. ದೊಡ್ದ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ಚಾಕಚಕ್ಯತೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳಿಂದ ಬಹಳ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಅವಳು ಜತೆಗಿದ್ದರೆ ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳ ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚುತ್ತಾಳೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಆಕೆ ಅವಳ ಗಂಡನೊಡನೆ ಹಂಚುತ್ತಾಳೆ.
ಆಕೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ದಶಕಗಳೇ ಸಂದರೂ ಇನ್ನೂ ಮಗು ಬೇಡ ಎಂದಿದ್ದಾಳೆ. ನಾನು ಕೇಳಿದೆ ಯಾಕೆ ಈ ನಿರ್ಧಾರ ಎಂದು. ನೋಡು ನಾನು ಎಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನಗೆ ನನ್ನಂತಹವೇ ಬದುಕು ನಡೆಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವವನ್ನು ತರಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ ಎಂದಳು. ಆಕೆಯ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಅವಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಆಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೈದ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಮನೆ ಮತ್ತೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ರೋಗಿಗಳ ಕರೆ ಬಂದಾಗ ತಿರುಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆ. ಅಪ್ಪನೂ ಅದೆ ರೀತಿ. ಕೆಲಸ. ಕೆಲಸ. ಇವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಒಬ್ಬಾಕೆ ಕೆಲಸದಾಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆ ಕೆಲಸದಾಕೆಯೇ ಇವಳಿಗೆ ಸರ್ವಸ್ವ. ಎಲ್ಲಾ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತ. ಅವಳು ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ: ನನ್ನ ಹೆಸರು ನೋಡಿದೆಯಾ, ಇದು ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಟ್ಟ ಹೆಸರಲ್ಲ. ನಾನು ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಸೇರಲು ಹೋದಾಗ ನನ್ನ ಕೆಲಸದವಳು ಮೇಸ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಹೆಸರು. ಲಚ್ಚಮ್ಮ! ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಲಚ್ಚಮ್ಮ ಆಗಿದ್ದೆ. ಅದನ್ನೆ ಹೇಳಿದಳು. ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ರೂಪಾ. ನಾನು ಇಂದು ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಉತ್ತಮ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್.ಕೆ.ಕುಮಾರ್ ಅಂತಲೇ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವವಳು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್‍ಕೆ. ಕೇಳಿದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಕೆ ಕುಮಾರ್ ಅಂತೇನೆ, ಅಂದಳು.
ಸಂಸಾರದ ಎರಡೂ ಗಾಲಿಗಳಾದ ಗಂಡ ಹೆಂಡಿರು ತಮ್ಮದೇ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬದುಕಿನ, ವೃತ್ತಿಯ ಮಹಾತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಬೆನ್ನೇರಿ ಕುಟುಂಬ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮರೆತಾಗ ಎಲ್‍ಕೆ ಯಂತಹವರು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ, ಮಮತೆ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಅವಳಿಗೆ ಸಿಗಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಹಣವಿತ್ತು ಬೇಕಾದಷ್ಟು. ಹೆಸರಿತ್ತು. ಇಂದೂ ಕೂಡಾ ಯಾರಾದರೂ ಅವಳ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಅವಳ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದರೆ ಸಾಕು. ಓ ಆ ಡಾಕ್ಟರಮ್ಮನ ಮಗಳೋ ಎಂದು ಗುರುತು ಹಿಡಿಯುವರು. ಅಮ್ಮನ ಹೆಸರು-ಕೀರ್ತಿ ಅಂತಹದ್ದು. ಮೊನ್ನೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬ ಸಿಕ್ಕಿದ ಅವನು ಹೇಳಿದ. ನೋಡು ಆ ನಿನ್ನ ಎಲ್‍ಕೆ "ಸಕತ್ ರಿಚ್" ಅಲ್ವಾ ಅಂತ. ಆಗಿರಬೇಕು ಎಂದೆ. ಅವನು, ನೋಡು ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಜತೆ ಅವಳ ಗಂಡನೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಅವರೊಳಗಿನ ಬಿಸಿನೆಸ್‍ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಎಂಥ ಮನೆ, ಏನು ಶ್ರೀಮಂತರಪ್ಪಾ ಎಂದ. ಹೌದು ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕೇನೆ ಅವಳು ಅಷ್ಟು ಜಂಬದಿಂದಿದ್ದಾಳೆ.
ಎಲ್‍ಕೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದುದನ್ನು ಸ್ವಚ್ಚ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ. ನಿನಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ. ನಿನ್ನ ಒಳ ಹೊರಗಿನ ಬದುಕಿನ ನಡುವಿನ ಆಳ ಅಷ್ಟು. ಬದುಕು ಸುಂದರವಿರಲಿ. ಅಷ್ಟೇ.
ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ.

Wednesday, May 16, 2007

ಕುಡಿನೋಟ ಮತ್ತೊಂದು...

ಕುಡಿನೋಟ ಬರೆದ ನಂತರ ಕುಡಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ ನಾನು ಅಂತಹ ಕುಡುಕನಲ್ಲ ಎಂದು. ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಕುಡಿಯದೇ ಈ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಕುದಿಯುತ್ತಲೇ ಇರಲೇನು? ನಾನಿನ್ನೂ ಆಗ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಮದುವೆ ಯಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅವರದ್ದು ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬ. ಅವಳ ಗಂಡನ ಅಣ್ಣ-ಅತ್ತಿಗೆಯವರು, ತಮ್ಮಂದಿರು ಎಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗ ಇದ್ದರು. ಮನೆಯೂ ದೊಡ್ಡದಿತ್ತು. ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಗದ್ದೆಯಲ್ಲಿ, ತೋಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಅಲ್ಲಿನ ಗಂಡಸರೆಲ್ಲಾ ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪೇಟೆಗೆ ಹೊಗುವುದು ರೂಢಿ. ಆಗ ಅವರ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ಅಂಕವೂ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಜತೆಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಾರಾಯಿ ಅಂಗಡಿ. ಮತ್ತೆರಡು ಶೇಂದಿ ಅಂಗಡಿ. ನಾನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದೆ. ಅಕ್ಕನ ಮೈದುನರ ಜತೆಗೆ ನಾನೂ ಪೇಟೆಗೆ ಹೋದೆ. ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕುಡಿಯುವ ಅಭ್ಯಾಸ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು. ನನಗೆ ಗೋಲ್ಡ್‌ಸ್ಪಾಟ್ ತೆಗೆದು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಸಾರಾಯಿ ಅಥವಾ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ವಿದೇಶಿ ಮದ್ಯವೋ ಏನನ್ನೋ ಗೋಲ್ಡ್‌ಸ್ಪಾಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ಮುಗ್ದವಾಗಿ ಗೋಲ್ಡ್‌ಸ್ಪಾಟ್ ಕುಡಿದು ತೇಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅವರು ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು: ನಿಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು. ಹೊಸತಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ನನ್ನ ಅಕ್ಕಳಿಗೆ ಅದು ಕೆಟ್ಟದೆನಿಸಿತು. ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕರೆದು ಕೇಳಿದಳು. ನಾನಂದೆ ನಾನು ಗೋಲ್ಡ್‌ಸ್ಪಾಟ್ ಕುಡಿದುದು ಎಂದು. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಾರಾಯಿಯನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮತ್ತಷ್ಟೇ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಅವರು ಅದರಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಹಾಕಿರಲಿಲ್ಲವಾಗಿರಬಹುದು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲವೇ? ಕುಡಿದ ಅಮಲು ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ಸಲ ಹೋದಾಗ ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಇದು ಸಾರಾಯಿ ಅಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳು ಕುಡಿಯುವ ಜ್ಯೂಸ್ ಎಂದರು. ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಕುಡಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಬದಲು ನನ್ನ ಕಿಸೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣದಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಐಸ್‌ಕ್ಯಾಂಡಿಯವನಿಂದ ಒಂದು ಕ್ಯಾಂಡಿ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡೆ. ನಾನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋದಾಗ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಯಾವುದೋ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಹಾಕಿದ್ದರು. ನಾನು ಅವರ ಜತೆ ಸೇರಿದ್ದೆ. ಸಿನಿಮಾ ಟಿಕೇಟ್ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೂ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಸಮಯ ವಿತ್ತು. ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಹತ್ತಿರವಿದ್ದ ಬಾರ್‌ಗೆ ಹೋಗುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದರು. ನಾನೂ ಅವರ ಜತೆಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಹೋದೆ. ಬಹುಷಃ ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಬಾರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಆಗಿರಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಒಂದೊಂದು ಪೆಗ್ ವಿಸ್ಕಿ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡರು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಇಬ್ಬರು ಮೂವರು ಸೇರಿ ಬೀಯರ್ ಹೇಳಿದರು. ಎಲ್ಲರು ಹೊಸ ಕುಡುಕರಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಮೊದಲ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲೇ ಇದ್ದರು. ನಾನೂ ಇಬ್ಬರ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರವನೆಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಬೀಯರ್ ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದೆವು. ನಾನು ಸುಮಾರು ಅರ್ಧ ಗ್ಲಾಸ್ ಕುಡಿದಿರಬಹುದು. ನನಗೆ ಬಿಯರ್ ಅಷ್ಟೊಂದಾಗಿ ಸೇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ವಾದ್ದರಿಂದ ಉಳಿದುದನ್ನು ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಸೇರಿ ಕುಡಿದರು. ನಾವು ಬೀಯರ್ ಕುಡಿದು ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಬರಬೇಕಾದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಳ್ಳೆ ಕುಡಿದವರ ತರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಾನು ನಾರ್ಮಲ್ ಆಗಿದ್ದೆ. ಒಂದೊಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ಬೀಯರ್ ಕುಡಿದು ಇವರ ತಲೆಗೆ ಏರಿದರೆ ಇನ್ನು ಬಾಟಲಿ ಏರಿಸುವವರ ಪಾಡೇನು ಎಂದು ಆಗ ನಾನು ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರು ನಾಲ್ಕೈದು ಬಾಟಲಿ ಬಿಯರ್ ಅನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ಒಂದೇ ಬಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಡಿದು ಮುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಸರಿಯಾಗಿ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿ ಮನೆ ತಲಪುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಕೂಡಾ ಒಂದು ಸಾರಿ ನನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಕಿ.ಮೀ. ದೂರವಿದ್ದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕಂಠಪೂರ್ತಿ ಕುಡಿದು ಕೈನೆಟಿಕ್ ಹೊಂಡಾ ಓಡಿಸಿ ಮನೆಗೆ ವಾಪಾಸಾಗಿದ್ದೆ. ಅಮಲಾಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯು ಕೈಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಯಾವಾಗಲೂ ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಸ್ಕೂಟರ್ ಓಡಿಸುವ ನಾನು ಅವತ್ತು ಬಹಳ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕುಡಿದಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಸಾರಿ ನನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನ ಕೂಡೆ ನಾನು ಹೋಗಿದ್ದೆ ಬರುವಾಗ ಆತನೇ ಸ್ಕೂಟರ್ ಓಡಿಸಿದ. ನಾನು ಹಿಂದೆ ಕುಳಿತು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತಿದ್ದೆ ಅವನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಒರಗಿ. ಅದೇ ಗೆಳೆಯನ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಅವನಿಗೆ ಜಿನ್ ಕುಡಿಯಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸಿ ಒಂದು ಬಾಟಲಿ ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಅವನಿಗೆ ಕುಡಿಯುವ ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂದು ನೋಡ ಬೇಕಿತ್ತು. ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು ಟಾಯ್ಲೆಟ್‌ಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವನ ಗ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತುಂಬಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದ ಹಾಗೆ ಅವತ್ತು ಅವನು ಬಹಳ ಕುಡಿದ. ಕೊನೆಗೆ ವಾಂತಿ ಮಾಡಿದ. ಅವನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ನನಗೂ ಬೇಸರವಾಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಎಂದೂ ಯಾರಿಗೂ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನ ಜತೆಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಬಾರ್ ಒಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅವನು ವಿಸ್ಕಿ ಕುಡಿಯುವ ಜತೆಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ನೀರನ್ನೂ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ನಾನು ಆರ್ಡರ್ ಮಾಡಿದ ನನ್ನ ಅಂದಿನ ಕೊನೆಯ ವೋಡ್ಕಾ ದ ಪೆಗ್ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯ್ತು ಎಂದೆ. ಅದನ್ನೂ ಅವನು ಕುಡಿದ. ನಾನಂದೆ ಎರಡು ಡ್ರಿಂಕ್ಸ್ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಕುಡಿದರೆ ತಲೆನೋವು ಶುರುವಾಗಬಹುದೆಂದು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೇನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕುಡಿತ ಜಾಸ್ತಿಯಾಯಿತು ಅಂತನಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನಾದರು ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ. ನೋಡೋಣ. ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವಗಳೇನಾದರೂ ಸೇರಿಸಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ ಗೆಳೆಯರೆ ನಿಮಗೆ ವಂದನೆಗಳು.
ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ

Friday, May 11, 2007

ಕುಡಿ ನೋಟ

ಕುಡಿತದಿಂದ ಕೆಲವರಿಗೆ ಹಿಡಿತ ತಪ್ಪಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಡಿತದಿಂದ ಕೆಲವರಿಗೆ ಕುಡಿತ ತಪ್ಪಿರುತ್ತದೆ. ನನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲ ನಾನು ಯಾವಾಗ ಕುಡಿತ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೆ ಎಂದು. ಅಂದರೆ ಕುಡಿತ ಒಂದು ಹವ್ಯಾಸ ಅಥವಾ ಚಟವಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಅದು ನನಗೆ ಚಟವಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆಯೆನಿಸುತ್ತದೆ. ನಾನು ಎರಡು ವರ್ಷದ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಕುಡಿದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಏನೂ ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆನೂ, ಈಗಲೂ ಕುಡಿತ ನನಗೆ ಬೇಕಾದಾಗ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಗೆ ಕಾರಣ ಮನೆಯ ಪ್ರಿಜ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಬಿಯರ್ ಬಾಟಲಿಗಳೆಲ್ಲ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಚಳಿಕಾಯಿಸುತ್ತಾ ಇರುವುದು. ಮೊನ್ನೆ ತಂದಿದ್ದ ಒಂದು ಕೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತ್ರ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ಕೆಲವು ಹೊರಗಡೇನೇ ಇತ್ತು. ಬಿಯರ್ ಕುಡಿಯುವುದು ನನಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಇಷ್ಟವಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಷ್ಟ. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಉತ್ತಮವಲ್ಲವೇ? ನಾನು ಎಳವೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಶರಾಬು ಜತೆ ಸಹವಾಸ ಇಟ್ಟವನು. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ನನ್ನ ಮೊದಲ ಕುಡಿತದ ನೆನಪಿಲ್ಲ ಎಂದು. ನಮ್ಮ ಆಚೆಮನೆಯವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೇರುಬೀಜದ ಫೆನ್ನಿ, ಗಡಂಗಿನಿಂದ ಅಪ್ಪನಿಗಾಗಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಶರಾಬು, ಅಪ್ಪನ ಜತೆ ಹೋಗಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಶೇಂದಿ, ಕುಡಿದು ತಮಾಷೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾವ, ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಕುಡಿದರೆ ಸಾಕು ವಾಂತಿ ಮಾಡಿ ಗಲೀಜು ಮಾಡುವ ದೊಡ್ಡಣ್ಣ, ಫೆನ್ನಿ ಕುಡಿಯಲೆಂದೇ ತನ್ನ ತವರು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅತ್ತಿಗೆ, ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾದ ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳ ಗಂಡನ ತಮ್ಮಂದಿರ ಜತೆಗೆ ಹೋಗಿ ಗೋಲ್ಡ್ ಸ್ಪಾಟ್ (ಒಂದು ರೀತಿಯ ಪ್ಯಾಂಟಾ ತರ ಪೇಯ) ನಲ್ಲೆ ಶರಾಬು ಹಾಕಿ ಕುಡಿದುದು, ಕಾಲೇಜಿನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜತೆಗೆ ಬಾರ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಬಿಯರ್ ಆರಂಭಿಸಿದುದು, ಬಿಯರ್ ಜತೆ ವಿಸ್ಕಿ ಬೆರೆಸಿ ಕುಡಿದು ಲೋಕವೇ ತಿರುಗಿದ್ದು ನೆನಪುಗಳು ತುಂಬಾ. ಕಳೆದ ಸಲ ಕೇರಳಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಕುಡಿದ ಶೇಂದಿ (ಕಳ್ಳು) ತುಂಬಾ ದಿನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅರ್ಧ ಬಾಟಲಿ ವಿಸ್ಕಿಗೆ ಶೇಕಡಾ ಅರ್ವತ್ತೈದು ಟ್ಯಾಕ್ಸ್ ಕಟ್ಟಿ ಖರೀದಿಸಿದ್ದು. ಪಾನ ನಿಷೇಧ ವಿರುವ ಗುಜರಾತ್ ಗೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ಹೋದಾಗಲೂ ಕುಡಿದೇ ಬಂದಿದ್ದು. ಇವೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಬರಹಗಳಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿಯೋ ಎಂಬಂತೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿವೆ. ನಾವು ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತ ಕೊಚ್ಚಿಯಿಂದ ಮುನ್ನಾರ್ ಗೆ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವು. ರಾಜ್ಯವೇ ಒಂದು ನಗರವಾಗಿರುವ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಬಾರ್ ಗಳು ಇಲ್ಲ. ಬೀಯರ್ ಮತ್ತು ವೈನ್ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಇತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ವಿದೇಶಿ ಮದ್ಯಕ್ಕೆ ನಗರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಇರುವ ಸರಕಾರಿ ಅಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಮುಖ್ಯ ಪೇಟೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಬಂದರೆ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಗೆ ಒಂದರಂತೆ ಕಳ್ಳು ಶಾಪ್ ಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ನಾವು ಪ್ರಯಾಣಿಸುವಾಗ ನನಗೆ ಅದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು. ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿ ಬೋರ್ಡ್ ಮಲಯಾಳದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಆ ನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷರಗಳು ನನಗೆ ಮರೆಯದೇ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದೆ. ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ನಮಗೆ ಆ ಬೋರ್ಡ್ ಕಂಡು ಡ್ರೈವರ್ ನಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ ತುಂಬಾ ದೂರ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದೇವು. ಕೊನೆಗೆ ರಸ್ತೆಯ ಒಂದು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಕಾರು ನಿಧಾನವಾದಂತೆ ಬೋರ್ಡ್ ಕೂಡಾ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಹೇಳಿದೆ. ಅದೊಂದು ಹಳ್ಳಿ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಕಳ್ಳು ಶಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ಮಂದಿ ಇದ್ದರು. ನಾನೂ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಕುಪ್ಪಿ (ಬಾಟಲಿ) ಕಳ್ಳಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅಲ್ಲೇ ಕಲ್ಲ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹೀರಲು ತೊಡಗಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ಯಾರಿಗಾದರೂ ಒಂದು ಕುಪ್ಪಿ ಕಳ್ಳು ತೆಗೆದು ಕೊಡುವುದೋ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಹಾಗೆ ತೆಗೆದು ಕೊಡುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಅಂದರೆ ಕಳ್ಳು ಕುಡಿಯುವವರ ಸ್ನೇಹ. ನನಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಮಯವಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಹನ್ನೆರಡು ಕಳೆದಿರುವುದರಿಂದ ಕಾರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಉಳಿದವರಿಗೆ ಹಸಿವಾಗಿತ್ತು. ಹಣ ಕೊಟ್ಟು ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕಾರಿಗೆ ಹತ್ತಿದೆ. ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಾಯಂ ಜಿಲ್ಲೆ ಕಳ್ಳಿಗೆ ಬಹಳ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಅಲ್ಲಿಯ ತೆಂಗಿನ ಮರದ ಕಳ್ಳು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕುಡಿದರೆ ಧಾರವಾಡದ ಎಮ್ಮೆಯ ಆಗಷ್ಟೇ ಕರೆದ ಬಿಸಿ ಹಾಲಿನಂತೆ ರುಚಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಜತೆಗೆ ನಂಜಿಕೊಳ್ಳಲ್ಲು ಚೆಮ್ಮೀನ್ ಇದ್ದರೆ ಬದುಕೇ ಎಂದೆಂದೂ ಹೀಗೇ ಇರಲಿ ಎಂಬ ಒಂದು ಮಲಯಾಳ ಹಾಡು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳ್ಳು ಕುಡಿದು ಮುನ್ನಾರ್ ತಲುಪಿದ ನಮಗೆ ರಿಸಾರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯಲು ಬೀಯರ್ ಮತ್ತು ವೈನ್ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೊಚ್ಚಿಯ ಹಳೇ ಅರಮನೆ ಹೋಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ವೈನ್ ಕುಡಿದ ನನಗೆ ಮತ್ತೆ ವಿಸ್ಕಿ ಕುಡಿಯಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸಿತು. ಒಂದು ಬಾಟಲಿ ಪೂರಾ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರವಾಸ ಕಾಲವಿಡೀ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಇರಬಹುದು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಾರ್ ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸರಕಾರೀ ಮದ್ಯ ಮಾರಾಟದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಜನವೋ ಜಾತ್ರೆಯೋ. ಅಂತಿಂತು ಅರ್ಧ ಬಾಟಲಿ ಸಿಗ್ನೇಚರ್ ಗೆ ಏಳ್ನೂರೋ ಏನೋ ಕೊಟ್ಟು ತೆಗೆದು ಕೊಂಡೆ. ಬಿಲ್ಲ್ ಕೂಡ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮದ್ಯದ ಮುಕ್ಕಾಲು ಶೇಕಡಾ ಟ್ಯಾಕ್ಸ್. ಮದ್ಯ ಮಾರಿ ಸರಕಾರ ಅದೆಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಅಚ್ಚರಿಪಟ್ಟೆ. ಕೊಂಡಿದ್ದ ವಿಸ್ಕಿಯನ್ನು ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಜೋಪಾನವಾಗಿಟ್ಟು ಕುಡಿದೆ.
ಕುಡಿತದ ಒಂದೊಂದೇ ಪೆಗ್ ಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೀರೋಣ ಎಂಬ ಭರವಸೆಯೊಂದಿಗೆ ಚೀರ್ಸ್ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ.

Thursday, May 10, 2007

ಚಹಾಕ್ಕೆ ರುಚಿ ನೀಡಿದ ಸಂಬಂಧ

ಅವತ್ತು ತುಂಬಾ ಬಳಲಿದ್ದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮ ಬೇಕೆಂದು ಕೊಂಡು ಹೊರಟ್ಟಿದ್ದೆ. ನೇರವಾಗಿ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೇ ಹೋಗಬಹುದ್ದಿತ್ತು. ಸಮುದ್ರದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಅದರ ತೆರೆಗಳನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಅದ್ಯಾವುದೋ ಲೋಕಕ್ಕೇ ತಲಪುತ್ತೇನೆ. ಮನಸ್ಸು ನಿರಾಳವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಡಲ ಕಿನಾರೆಯ ಮರಳಲ್ಲಿ ಕಾಲು ಚಾಚಿ ಬರುವ ತೆರೆಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಸುಮ್ಮನೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ಎಂದಿನಂತೆ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಬದಲು ಅದೇ ಆ ಹಳೆಯ ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದೆ. ಅದರ ಎದುರು ಇರುವ ಚಹಾದಂಗಡಿಯ ಚಹಾ ನನಗೇನೋ ಒಂದು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆ ಚಹಾಕ್ಕೆಂದೇ ಯಾವುದೋ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ನಾನು ಆ ರಸ್ತೆಯ ವರೆಗೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಕಿಲೋ ಮೀಟರ್ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವತ್ತು ಕೂಡ ಆ ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದ ಎದುರಿನ ಚಹಾದಂಗಡಿಗೆ ಹೋದೆ. ಎಂದಿನಂತೆ ಚಹಾ ಕುಡಿಯಲು ಕುಳಿತೆ. ಮಾಲೀಕ ತನ್ನ ಪರಿಚಯದ ನಗೆ ನಕ್ಕ. ಆತನ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಚಹಾ ಕುಡಿದರೂ ಆತನ ಜತೆಗೆ ನಾನು ಮಾತುಕತೆಗೆ ಇಳಿದಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ. ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಬಂದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ನಾನೂ ದನಿ ಕೂಡಿಸಿದ್ದೆ. ಆತನಿಗೆ ನನ್ನ ಮುಖ ಪರಿಚಯವಿತ್ತಷ್ಟೆ. ವ್ಯಕ್ತಿ ಪರಿಚಯವಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅಂದು ಕೂಡಾ ಚಹಾ ಕುಡಿದು ಸಿನಿಮಾ ಕುರಿತು ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಎದುರಿನ ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಚಿತ್ರ ನಾಲ್ಕನೇ ವಾರ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೇವಾರ ಎಂದು ಕೂಡ ಬಂದಿತ್ತು. ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಳ್ಳಲು ಇನ್ನೇನು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಇದ್ದಿರಬೇಕು. ಟಿಕೇಟು ಕೊಳ್ಳಲು ಓಡಿದೆ. ಗಂಡಸರ ಸಾಲಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಜನರಿದ್ದರು. ಹೆಂಗಸರ ಸಾಲಲ್ಲಿ ಕೆಲವಷ್ಟೇ ಮಂದಿಯಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬಾಕೆಯಲ್ಲಿ ನನಗೂ ಒಂದು ಟಿಕೇಟು ಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿ ಹಣ ಕೊಟ್ಟೆನು. ಆಕೆಯ ಜತೆಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬಳಿದ್ದಳು. ನನ್ನ ಟಿಕೇಟು ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟಳು. ಟಿಕೇಟು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಒಳಗೆ ಹೋದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ನಂತರ ನನ್ನ ಬಳಿಯ ಸೀಟಿಗೆ ನನಗೆ ಟಿಕೇಟು ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟ ಹೆಂಗಸು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬಾಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಳೆಯವಳು ಬಂದರು. ಅವರ ಜತೆ ಕುಳಿತು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದೆ. ಮಧ್ಯಾಂತರದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೂ ತಿಂಡಿ ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟೆ. ಅವರ ಪರಿಚಯ ನನಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಸಭ್ಯನಂತೇ ವರ್ತಿಸಿದ್ದೆ. ಸಿನಿಮಾ ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ಆರಾಮವದಂತೆಣಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ. ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ. ಅವನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ ಏನಯ್ಯ ನೀನಿಲ್ಲಿ ಎಂದು. ಆತ ಹೇಳಿದ ನಾನು ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಅವರ ಮನೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಎಂದು. ನನ್ನನ್ನೂ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಕರೆದ. ನಾನೆಂದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಯಾಕೆ ನಿನ್ನ ಅಣ್ಣನವರಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಎಂದು. ಅದಕ್ಕವನು ತೊಂದರೆಯೇನಿಲ್ಲ ನೀನು ಬಾ ಎಂದು ಬಹಳ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದ. ನಾನು ಅವನ ಜತೆಗೆ ಅವನ ಅಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆ ನಾನು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲು ಹೋದಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಮಹಿಳೆಯೂ ಇದ್ದಳು. ನನ್ನ ಮಿತ್ರ ಅವಳನ್ನು ಆತನ ಅಣ್ಣನ ಹೆಂಡತಿಯೆಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿದನು. ನಾನು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲೆಂದು ಹೋದಾಗ ಅವರು ಸಿಕ್ಕಿದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯೂ ಏನೂ ಅನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪರಿಚಯದ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೂತು ನಾನು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ನನ್ನ ಮಿತ್ರನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿ ಹೊರಟು ಬಿಟ್ಟೆನು. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು ಅವನ ಅಣ್ಣನ ಮನೆಯಿಂದ ವನ ಮನೆಗೆ ಒಂದು ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಅನ್ನು ನನ್ನ ಮೂಲಕ ತರಿಸಿದ. ಅದನ್ನು ಪಡೆಯಲೆಂದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಅಣ್ಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಹೆಂಗಸು ಮಾತ್ರವಿದ್ದಳು. ನಾನು ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ವಿಚಾರವನ್ನು ಅವಳು ಹೇಳಿ ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಬಂದಾಗ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಮಾತಾಡದಕ್ಕೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿದಳು. ಅವಳು ಮತ್ತು ಅವಳ ಅಕ್ಕನ ಮಗಳು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳದೇ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದಂತೆ. ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡ ಅವಳಿಗೆ ಅವತ್ತು ಬಹಳ ಚಡಪಡಿಕೆ ಆಯಿತಂತೆ. ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಎಂದು. ಈಗ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾನು ಅವಳ ಎದುರೇ ಅವಳ ಗಂಡನೊಡನೆ ನಾವು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡೋಕೆ ಹೋಗೋಣ ಎಂದರೆ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳೂನನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತೆಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೆ ಮತ್ತೆಂದೂ ಜತೆಗೆ ಕೂತು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾದು ಕುಳಿತ್ತಿದ್ದೇನೆ -ಸಿನಿಮಾ ಮಂದಿರದ ಎದುರಿನ ಚಹಾದಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ. ಅಥವಾ ಚಹಾ ಕುಡಿಯಲೆಂದೇ ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಚಹಾ ಹಿಂದಿಗಿಂತಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಎಂದನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ ಆ ಚಹಾದ ಜತೆಗೆ ಅವಳ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೋ? ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಗೆಳಯ ಅವನ ಅತ್ತಿಗೆಯ ಮನೆಗೆ ಒತ್ತಾಯವಿಲ್ಲದೇ ಕರೆದರೂ ನಾನು ಹೋಗುವೆ.
ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ

Monday, May 7, 2007

ಹಳೆಯದೊಂದು ಹೊಸ ಸಂಬಂಧ

ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಸ್ನೇಹಿತೆಯೆನ್ನಬಹುದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸುಮಾರು ಆರನೆ ತರಗತಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ತಿಳಿದಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹವಿತ್ತು. ಕಾರಣ ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆಕೆ ಬೇರೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಸಹಪಾಠಿಗಳಾಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಭೇಟಿಯೂ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಲ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಏಳೆಂಟು ಬಾರಿ ಎನ್ನಬಹುದು. ನಾವೇನೂ ಸಂಬಂಧಿಕರೂ ಆಗಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹ ತುಂಬಾ ವರ್ಷಗಳ ವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಪಾಠಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ನೋಡಿದ ಯಕ್ಷಗಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರ ಪರಿಚಯವಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವು. ಅವಳು ಅವಳ ಮನೆಯವರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದಳು. ನಮ್ಮ ಹತ್ತನೆ ತರಗತಿಯ ನಂತರ ಒಂದು ವರ್ಷ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಪರ್ಕವಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಅವಳಿಗೆ ಮದುವೆಯಾದ ಕುರಿತು ತಿಳಿಯಿತು. ಹುಡುಗ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿದ್ದಾತ. ಆಗ ದೊಡ್ಡ ನಗರದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ನನ್ನಿಂದ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವನಿರಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ನನಗೆ ಆತನ ಪರಿಚಯವಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಆತನು ಊರಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಾನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಪರಿಚಯ ನನ್ನ ಅಕ್ಕ, ಅಮ್ಮನವರಿಗೆ ಇತ್ತು. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಮದುವೆಯ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಹುಡುಗಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗ ಸಿಕ್ಕಿದ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಾನು ಕಾಲೇಜು ತಲಪುವ ವೇಳೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳೂ ಆಗಿದ್ದರು. ನಗರದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅವರ ಮನೆಗೂ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆಕೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಆದರಿಸಿದಳು. ಅವಳ ಗಂಡನೂ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ. ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ ಆತ ತಿಳಿದಿದ್ದುದರಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿದ್ದ. ನಾನೂ ಆತನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೆ. ಅವನ ಮಕ್ಕಳೂ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯರೆನಿಸಿದರು. ಆತನ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಹೇಳಿದ. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನಾನೂ ಅವನಂತೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಹಿಡಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆ ಕುಟುಂಬ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದವರಂತೆ ಕಂಡುಬಂದರು.ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಬಾರಿ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶವಾಯಿತು ನನಗೆ. ಆತ ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಬಹಳ ನಿಷ್ಟನಾಗಿದ್ದ. ಬಹಳ ಸಮಯ ಕೆಲಸದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಮನೆಗೆ ಬಂದರೂ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ. ಆಕೆಯೂ ಉತ್ತಮ ಗೃಹಿಣಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಗಂಡನ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿ, ಅತಿಥಿಯಾದಂತಹ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಿ, ಮಕ್ಕಳ ಕಡೆಯೂ ಗಮನಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳಲ್ಲದೇ ನೆರೆಕರೆಯವರಲ್ಲಿಯೂ ಉತ್ತಮ ಸಂಬಂಧವನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಹಾಗೆಂದು ನನಗೆ ಕಂಡಿತು.ಈಗ ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಕಲಿಯಲೆಂದು ಅವರಿಂದ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಇನ್ಯಾವುದೋ ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅದೇ ನಗರದಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಗಂಡ ಅದೇ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟೇ ಮುತುವರ್ಜಿಯಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಈಗ ನನ್ನ ಕೆಲಸ, ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆತ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಾನೆ. ನನಗೂ ಕೆಲವೊಂದು ಕಿವಿಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಭೇಟಿ ಬಹಳ ಅಪರೂಪ.
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹಿತ ಮೊನ್ನೆ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ. ಆತನ ಜತೆ ಬಹಳ ಮಾತುಕತೆಯಾಯಿತು. ನನ್ನ ಆ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಕುರಿತೂ ಆತ ಹೇಳಿದ. ಆಕೆಯ ಗಂಡ ಈಗಲೂ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದಾನಂತೆ. ಇನ್ನು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ನಿವೃತ್ತಿಯಾಗಬಹುದು. ಈಕೆಯ ಮಕ್ಕಳೂ ಕಾಲೇಜು, ಓದು, ಟ್ಯೂಷನ್, ಸ್ನೇಹಿತರು ಎಂದು ಬಿಜಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆ ಒಬ್ಬಂಟಿ. ಆಕೆಗೆ ಒಂಟಿತನ ಬಹಳ ಕಾಡುತ್ತಿದೆಯಂತೆ. ಆ ದಂಪತಿಗಳ ನಡುವೆ ಸುಮಾರು ಹತ್ತರಿಂದ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತರವಿರಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರು ಒಂದೇ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆ ಅನ್ಯೋನತೆ, ಪ್ರೀತಿ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಹೇಳಿದ ಆಕೆಗೆ ಇನ್ಯಾವನೋ ಜತೆಗೆ ಅಫೇರ್ ಇದೆ ಎಂದು. ನನಗೆ ನಂಬಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವಳ ಹೊಸ ಸ್ನೇಹಿತನ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆತ ಹೇಳಿದ್ದ. ಅವನೂ ನಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ಪರಿಚಿತ. ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಅಭಿನಂದಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ. ಅವಳ ಹೊಸ ಸಂಬಂಧಕ್ಕಾಗಿ. ಅದಿನ್ನೂ ಆಗಿಲ್ಲ.

ಬಾನಾಡಿ

Wednesday, May 2, 2007

ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಬಾನಾಡಿ - ಕೆ.ಎಸ್.ನ.

ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಬಾನಾಡಿ
ಕೆ. ಎಸ್. ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಒಂದು ಕವನ

ನೋಡಲ್ಲಿ! ಮಲ್ಲಿಗೆಯ
ಬಿಳಿ ಮೈಯ ಹಕ್ಕಿ
ಮರೆಯಾಯ್ತು ಮೋಡಗಳ
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ!
ಮತ್ತೆ ನೀಲಿಯ ಮೇಲೆ
ಕಾಣಿಸಿತು ಚುಕ್ಕಿ;
ಮತ್ತೆ ಚಿನ್ನದ ಹಾಡು
ಆ ಕೊರಲು ಸೊಕ್ಕಿ.


ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಬಾನಾಡಿ
ಹಾರುತ್ತಿದೆ ಹಾಡಿ.
ನೀಲಿ ಬಾನಿನ ಮುಗಿಲ ಮಣಿಗಲು
ಮಾಲೆಯಾಗಿವೆ, ನೋಡಿ.
ಕಣ್ಣ ತೆರೆಯಿರಿ ದನಿಯ ಕೊರಲಿಗೆ
ಕಿವಿಯ ಬಾಣವ ಹೂಡಿ.
ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಬಾನಾಡಿ
ಹಾರುತ್ತಿದೆ ಹಾಡಿ.



ಕಿಡಿ ನೆಲವಾಯಿತು,
ನೆಲ ಹಸಿರಾಯಿತು,
ಸಿರಿ ಉಸಿರಾಯಿತು,
ಬೆಂಗಾಡು.
ಬೆಳಕು ಮರಳಿತು,
ಹೂವು ಅರಳಿತು,
ಚೆಂಜೇನಾಯಿತು
ಬಿಳಿಹಾಡು.
ಬಿಳಿ ಬೆಳಕಿನ ಬಾನಾಡಿ
ಹಾರುತ್ತಿದೆ ಹಾಡಿ.



Copyright
Kavyalaya Publishers, Mysore (1958)
ಶಿಲಾಲತೆ
ಕವನ ಸಂಕಲನದಿಂದ