Saturday, April 28, 2007

ಯಾವುದು ಧರ್ಮ?

ಅವತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜು ದಿನಾಚರಣೆ. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅಂದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿನ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಉತ್ಸವ ಮುಗಿಸಿ ಅವರವರ ರೂಮ್ ಗಳಿಗೆ ಹೊರಟೆವು. ಒಂದಿಬ್ಬರು ಮಿತ್ರರು ಮನೆ ದೂರವಿದ್ದುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ರೂಮ್ ನಲ್ಲೇ ರಾತ್ರಿ ಉಳಿದರು. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಬಂದಿದುದರಿಂದ ನಾವೂ ಅದೂ ಇದೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ದೆಯೇ ಮಾಡಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಮೂರು ಗಂಟೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ನಾವು ಮಲಗಿದ್ದಲ್ಲೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವು. ಹೊರಗಡೆ ಯಾರೋ ಬಂದಂತೆ ಆಯಿತು. ನಮ್ಮದು ಸುಮಾರು ಏಳೆಂಟು ರೂಮ್ ಗಳು ಸಾಲಾಗಿ ಇದ್ದವು. ಎಲ್ಲಾ ರೂಮ್‌ಗಳ ಬಾಗಿಲುಗಳ ಚಿಲಕಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಹಾಕಿದಂತೆ ಎಣಿಸಿತು. ನಾನು ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯಲು ನೋಡಿದೆ. ಹೌದು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿದ್ದು ಖಾತ್ರಿಯಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ರೂಮ್‌ಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಬಾಗಿಲಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರೊಬ್ಬರ ರೂಮಿಗೂ ಹಿಂದಿನಿಂದ ಬಾಗಿಲಿತ್ತು. ನಾನು ಹಿಂದಿನ ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದೆ. ಪಾಪ ಆತ ತನ್ನ ತಂಗಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕನವರ ಜತೆ ಇದ್ದನು. ಏನು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ನಾವೇ ವಿಚಾರಿಸಿದೆವು. ಕಾಲೇಜಿನ ಹುಡುಗರೇ ಏನೋ ಕೀಟಲೆ ಮಾಡಲು ತೊಡಗಿರಬೇಕೆಂದು ಕೊಂಡೆವು. ನಾನು ಮತ್ತು ಗೆಳೆಯರು ಸೇರಿ ರೂಮ್‌ಗಳ ಬದಿಯಿಂದ ಬಂದು ಜೋರಾಗಿ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದೆವು. ಬಂದವರೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಬೊಬ್ಬೆಯಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡರು. ಕೆಲವರು ಓಡಿದರು. ನಾವು ಕಲ್ಲು ಎಸೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆವು. ನಮ್ಮ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ತಿಳಿದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಓಡಿದರು. ನಾವು ನಮ್ಮ ರೂಮ್‌ಗಳ ಮಾಲಿಕ ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಚಾರ ತಿಳಿಸಿದೆವು. ಅವರು ಕೂಡ ಬಂದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಓಡಿ ಹೋಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾವು ಎಣಿಸಿದ್ದೆವು. ಹಾಗಾಗಿ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದಾರ ಎಂದು ಮನೆಮಾಲೀಕ ಸೇರಿ ಹುಡುಕಿದೆವು. ಕೊನೆಗೊಬ್ಬ ಓಡಿದ. ನಾವು ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕು ಬಿಟ್ಟೆವು. ಆತ ಗುಡ್ಡ ಹಳ್ಳ ಎಂದು ಗಣಿಸದೇ ಓಟಕ್ಕಿತ್ತ. ಎಲ್ಲಾ ಹೋದರು ಎಂದು ಖಾತ್ರಿಯಾದ ಮೇಲೆ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಮತ್ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಾಧಾನ ವಾಯಿತು. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಸಹೋದರಿಯರು ಹೆದರಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಧೈರ್ಯ ಕೊಟ್ಟವ ಮನೆ ಮಾಲಿಕ. ನಮ್ಮ ರೂಮ್‌ಗಳ ಸಾಲಿಗೇ ಬೆಂಕಿಯಿಡಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಆತ ಹೇಳಿದ. ನಮಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ. ನಾವಂದೆವು. ಇದ್ಯಾರೋ ಕಾಲೇಜಿನ ಹುಡುಗರೇ ಕೀಟಲೆ ಮಾಡಲು ಬಂದಿರ ಬೇಕು ಎಂದು. ನಮ್ಮ ಮನೆಮಾಲಿಕ ಮೊಯಿನುದ್ದೀನ್ ಹೇಳಿದ. ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೋಮು ಗಲಭೆ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಕಳೆದೆರಡು ದಿನಗಳಿಂದ ಮಸೀದಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಆಕ್ರಮಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮುಸಲ್ಮಾನರ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಗಳಿಗೆ, ಹಿಂದುಗಳ ಭಜನಾ ಮಂದಿರಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಕಿಡಿಗೇಡಿಗಳು ಎಂದು ಆತ ಹೇಳಿದ. ನೀವು ಎಚ್ಚರದಿಂದೆದ್ದು ನಮ್ಮ ರೂಮ್‌ಗಳಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಬೀಳದಂತೆ ಮಾಡಿದಕ್ಕೆ ಆತ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿದ. ನನಗೆ ಆತ ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಬಾಡಿಗೆಯನ್ನೂ ಮನ್ನ ಮಾಡಿದ. ನಾವು ಮುಗ್ದರಾಗಿ ಈ ಕೋಮುಗಲಭೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಬೇರಾವುದೋ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಗಲಭೆಯಾದಾಗ ನಾವು ಕೂಡ ಬಹಳ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವು. ಗಲಭೆ ಆರಂಭವಾಗಿ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ದಿನವಾಗಿತ್ತಂತೆ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗಾಗಲೀ ಜನರಿಗಾಗಲೀ ಈ ಕುರಿತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಪೋಲೀಸ್ ಪಡೆಯವರು ಗಲಭೆ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಬಾರದೆಂದು ಯಾವುದೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಚಾರ ಬರದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಈ ಗಲಭೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹೆಣ ಬಿದ್ದಿದೆ ಎಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯಿತು. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಪತ್ರಿಕೆ ವರದಿ ಮಾಡಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಮೊಯಿನುದ್ದೀನ್ ಗಲ್ಫ್ ದೇಶದಲ್ಲಿ ದುಡಿದು ಊರಿಗೆ ವಾಪಾಸಾಗಿದ್ದ. ಬಂಜರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನ ಗಿಡ ನೆಟ್ಟು ಬೋರ್‌ವೆಲ್ ಹಾಕಿದ್ದ. ಜತೆಗೆ ರೂಮ್‌ಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ ನಮ್ಮಂತಹ ಹಳ್ಳಿಯ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಆತನೂ ನಾವೂ ಒಂಥರ ಸ್ನೇಹಿತರೇ. ಆತನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಪೇಟೆಯ ಬಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡು ಮುಗುಳ್ನ್ಗುತ್ತಿದ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ತನ್ನ ಮುದಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಡಿ ಎಂದು ಆತನು ನಮಗೆ ಮೊದಲೇ ಸೂಚಿಸಿದ್ದ. ಆತ ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಹೇಳಿದ್ದ. ಆತನಲ್ಲೂ ಬಂದೂಕು ಇತ್ತಂತೆ. ಆದರೆ ಕೋಮು ಗಲಭೆಯಿದೆಯೆಂದು ಅದನ್ನು ಹೊರ ತೆಗೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲ ದಿದ್ದರೆ ಅವತ್ತು ಕನಿಷ್ಟ ಎರಡು ಹೆಣ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು. ಗಲಾಟೆಯ ನಂತರ ಒಂದು ವಾರ ಪೋಲೀಸರಿಬ್ಬರು ಬಂದು ನಮ್ಮ ರೂಮ್‌ಗಳ ಪಕ್ಕ ಠಿಕಾಣಿ ಹೂಡಿದ್ದರು. ಪಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅವರೂ ನಮಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಾದರು.

ಒಲವಿನಿಂದ
ಬಾನಾಡಿ

No comments:

Post a Comment